شديداً عشق مىورزيد و از خواص اصحاب حضرت جواد و هادى عليهما السلام بود . يك روز متوكل از او پرسيد : دو فرزند مرا بيشتر مىپسندى يا حسن و حسين و فاطمه را ؟ ! ابن سكّيت در برابر اين موجود باطل و باطل گوييش با كمال شجاعت و به خاطر حفظ دينش فرياد زد : قنبر ، غلام على نزد من از تو و پسرانت افضل است ، متوكل دستور داد زبان از پس حلقش بيرون كشند و غلامان وى را زير پاى خود لگدمال نمايند . او پس از تحمل اين مصيبت به رضوان الهى و اصل شد و درس حفظ دين را گرچه به قيمت از دست رفتن دنيا تمام شود براى روزگار به يادگار گذاشت « 1 » . فيضى شاعر و مفسر بزرگ اسلامى سرزمين هند مىگويد : حريف باده كجا عاشق خراب كجا * جنون عشق كجا نشئهء شراب كجا رسيد يار و من افتاده ناتوان اى دل * طپيدن تو كجا رفت و اضطراب كجا شب از فراق تو خوابم برد خيال است اين * شب فراق كجا و خيال خواب كجا به دور عشق تو اى دلربا نمىدانم * كه دل كجا شد و طاقت كجا و تاب كجا خوش است غمكده‌ام درگرفته زآتش آه * فروغ شمع كجا خانهء خراب كجا

--> ( 1 ) - ريحانة الادب : 5 / 373 .